Business as (un)usual bij het team van de balie van Baanbrekers.

Plastic schermen bij de balie, mensen aanspreken op de anderhalve meterregel, verkouden mensen naar huis sturen. Dat zijn geen maatregelen waar de gastvrije medewerkers van de balie van Baanbrekers blij van worden. “Bellers die willen komen, vragen we nu: is het noodzakelijk dat u komt? Dat moeten we vragen en de mensen begrijpen het ook, maar het is tegen onze natuur.”

Lege balie

De coronacrisis kwam hard binnen bij Maria, Helene, Gerry, Denise en Rianne, de receptionistes en telefonistes bij de hoofdingang van Baanbrekers. Vanaf het moment dat het kabinet zei ‘we gaan ondernemers helpen’ stond de telefoon roodgloeiend. Ineens wilde iedereen alles weten over de Tozo: de Tijdelijke overbruggingsregeling voor zelfstandig ondernemers. “Bij het baliebezoek zien we het omgekeerde”, vertelt Maria. “Bang voor besmetting gaan mensen die normaal even langskomen toch bellen. Dus zaten we continu aan een lege balie aan de telefoon.” Na een paar dagen paste Automatisering de telefooncentrale aan, waardoor veel bellers via een keuzemenu werden doorgeschakeld naar het telefoonpanel bij Inkomensondersteuning. Dat zorgde aan de balie voor meer rust. Ook de Tozo-knop op de website helpt goed. “Overigens, veel respect voor Inkomensondersteuning! Die kregen 1.750 aanvragen voor hun kiezen”, vindt Maria.

Contact

Het meest lastige in deze coronatijd? “De mensen niet meer zien”, reageert Helene meteen. “We krijgen hooguit vijf bezoekers per dag en dat vind ik veel te weinig. Ik mis het contact, ik mis de mensen. En ik mis collega’s die thuis werken. Wij kunnen dat niet en dat vind ik prima. Gewoon lekker aan de slag in mijn vertrouwde werkomgeving en in mijn eigen ritme met collega’s om me heen. Hier kan ik ook het werk afsluiten als ik klaar ben. Als ik zou thuiswerken, zou ik het mee naar huis nemen.”

Receptioniste Maria aan de telefoon achter een lege balie bij Baanbrekers.
Receptioniste Maria aan de telefoon achter een lege balie bij Baanbrekers.

Impact

In het contact met de mensen voelt Helene de andere kant van de coronacrisis: “Kwetsbare mensen durven niet meer naar buiten en voelen de impact van de crisis sneller en op allerlei manieren. Dat merk je als je ze aan de telefoon hebt en dat laat ons niet onberoerd. Dan voelt het goed om een schakeltje te zijn in de hulp die onze organisatie kan bieden.”

Toegankelijk

Maria vertelt verder: “Wij werken in een open ruimte met een toegankelijke balie waar mensen welkom zijn voor informatie, om iets af te geven of een computer te gebruiken. Ineens kan dat niet meer. Ineens zit je achter plastic, staat er een postbak in het halletje en kun je geen praatje maken met bezoekers die dat fijn vinden. Zo willen we niet werken, zo willen we de mensen niet helpen. Maar het kan nu niet anders.”

Inzet

Volgens Helene hebben zij en haar collega’s veel geleerd in korte tijd. Onder meer over het belang van goede interne informatie over wie wanneer thuiswerkt en hoe die medewerkers bereikbaar zijn. “Belangrijk om bellers snel te kunnen doorzetten naar de juiste medewerker. Maar we hebben ook veel geleerd over de inzet van ons team en wat we samen aan kunnen. Ik doe onze planning en het is een puzzel om rekening te houden met kinderen die nu thuis zijn. Tot nu toe lossen we dat samen prima op. Er is onderling veel inzet en begrip en ons uitgangspunt is altijd: wat kun je wel.”

Schouderklopje

Sommige afdelingen treffen maatregelen om de onderlinge sfeer op peil te houden in deze bijzondere tijden. “Dat zouden wij eigenlijk ook moeten doen”, vinden de vijf receptionistes van Baanbrekers. Want zij missen wel wat medemenselijkheid nu veel collega’s thuis werken en iedereen het zo druk heeft. Soms een schouderklopje, een vriendelijk woord, een hart onder de riem. “Het kost geen moeite en doet veel. Laten we dat niet vergeten, juist nu er zo weinig tijd voor is.”