Business as (un)usual voor Team Werken Op Locatie van Baanbrekers.

Op ruim dertig plekken in de regio werken gedetacheerde medewerkers van Baanbrekers. De projectbegeleiders van het team Werken op Locatie (WOL) zijn de onmisbare ‘smeerolie’ tussen Baanbrekers, de gedetacheerde medewerkers en hun werkgevers. Ook voor hen is het ‘business as (un)usual’ in deze coronatijden. “Puzzelen is het altijd wel, alleen heeft de puzzel nu extra veel stukjes.”

Creatief

Op een enkele plek moest Baanbrekers mensen terughalen omdat de werkgever de RIVM-richtlijnen op de werkplek niet kon garanderen. “Op een paar andere locaties hebben we mensen teruggehaald omdat er nu gewoon te weinig werk voor ze is”, vertelt teamleider Said Majiti. “Voor deze mensen zoeken we elders een tijdelijke werkplek. Er zijn immers ook bedrijven die het in deze coronatijd drukker hebben. Lukt dat niet, dan zoeken we binnen Baanbrekers zelf een tijdelijke werkplek. Bijvoorbeeld bij Verpakken, de wasserij, bij Twiddus of in het Transferium.” Projectbegeleider Lies Kemper vult hem aan: “Veel bedrijven denken creatief mee. Soms is werken in ploegen een gedeeltelijke oplossing, in een enkel geval kunnen medewerkers thuis eenvoudig productiewerk doen.”

Volop aan het werk

In het begin van de coronacrisis zag Baanbrekers veel verzuim vanwege coronagerelateerde klachten, tot wel een derde van de totale detachering. “Dat loopt nu gelukkig flink terug”, merkt Lies. “Een mooi voorbeeld is de ploeg die werkt bij Bol.com. Na een periode met veel ziekmeldingen zijn daar alle Baanbrekers-medewerkers weer volop aan het werk.”

Ook voor de projectbegeleiders van Werken op Locatie is het een bijzondere tijd om te werken.
Ook voor de projectbegeleiders van Werken op Locatie is het een bijzondere tijd om te werken.

Ogen en oren

“We proberen alle locaties te blijven bezoeken”, vertelt projectbegeleider Leon van Noije. “Maar dat lukt nu een stuk minder. Dus zien en spreken we onze mensen minder. We bellen veel met de voormannen, hun sleutelpositie is nu nog groter dan normaal. Zij zijn onze ogen en oren.” Collega Coen Beuger gaat daarop door: “De grotere afstand tot onze gedetacheerde mensen vind ik het meest lastig. Persoonlijke aandacht is voor ons een enorm belangrijke succesfactor in een detachering. Onze mensen vaak zien en hun lichaamstaal lezen is een wezenlijk onderdeel van ons coachwerk.” Lies vindt ook het contact met de werkgevers lastig in coronatijd: “Door er te zijn, krijg je een goed beeld van hoe een bedrijf draait en hoe het ervoor staat. Voor een aantal bedrijven is het nu overleven. Of ze draaien juist extra productie en moeten in die drukte toch alle voorschriften en richtlijnen naleven. Via de telefoon is dat een stuk lastiger monitoren.”

Bredere band

Said schetst de balans die zijn team voortdurend zoekt: “Wat zijn de belangen van Baanbrekers en de werkgevers? Die belangen kunnen verschillen. We proberen altijd in goed overleg tot een oplossing te komen, met maximale aandacht voor de veiligheid en het welzijn van onze medewerkers. We blijven sturen op continuïteit, duurzaamheid en stabiliteit.” In deze coronacrisis proberen de projectbegeleiders een bredere band te creëren met de werkgevers, met meer wederzijds begrip voor elkaars standpunten. “Het gaat nu niet alleen over business. Als je het nu samen oplost, biedt dat in de toekomst extra kansen. En die kansen hebben we hard nodig als de coronacrisis straks overgaat in een recessie.” En na een korte pauze: “In de toekomst kijken is moeilijk, we kunnen niet inschatten wat de impact van het virus wordt op jarenlange samenwerkingen.”