Business as (un)usual - team wasserij van Baanbrekers.

In de wasserij van Baanbrekers is het druk als altijd. Je zou niet zeggen dat tien van de vijftien medewerkers ontbreken in deze coronatijd. “Fijn dat we hulp krijgen van andere afdelingen”, vindt afdelingsleider Corina Musters. “Met die handjes erbij kunnen we ons werk voor de verzorgingshuizen blijven doen. Met een beetje geluk is overwerk niet nodig.”

Inzet en humor

Onder de titel ‘Business as (un)Usual’ brengen we al een tijd lang artikelen over de doorwerkers binnen Baanbrekers. De mensen die de organisatie draaiend houden in coronatijd. De wasserij hoort daar zeker bij. Met aanpassingen, maatregelen, inzet en humor blijft de afdeling prima draaien. “De sfeer is en blijft goed”, vertelt medewerker Sandra van Engelen. Zij werkt al vijftien jaar in de wasserij en laat zich niet gek maken. Controleren, strijken, vouwen, mangelen. Ze heeft het allemaal onder de knie en dat komt in deze drukke tijden goed uit. “We zetten er samen de schouders onder. Eerlijk gezegd ben ik nu extra blij met m’n werk, want de hele dag thuiszitten is niks voor mij. Daar is alles al schoongemaakt”, lacht Sandra.

Wasserijmedewerker Sandra van Engelen zet er samen met haar collega's de schouders onder.
Wasserijmedewerker Sandra van Engelen zet er samen met haar collega’s de schouders onder.

Rode zakken

Afdelingsleider Corina schetst een beeld van de impact van het coronavirus: “Iedereen werkt met jassen en – behalve tijdens het vouwen van de schone was – met handschoenen aan. Als een partij wasgoed besmet kán zijn, gebruiken we ook mondkapjes en gaat zo’n partij in opvallende rode zakken met de datum erop naar een aparte ruimte in het verzorgingshuis. Daar blijft het vijf dagen in quarantaine voordat we het wassen. Veiligheid boven alles. Deze werkwijze hebben we ingesteld na overleg met andere wasserijen.”

Vouwtafels

Alles wat de medewerkers veel aanraken, zoals knopjes, apparaten en toetsenborden, maken ze ’s morgens extra schoon en houden ze ook schoon door de dag heen. De drukbezette vouwtafels voldoen niet aan de regel ‘anderhalve meter afstand’ en zijn vervangen door het zogenoemde restaurantmodel: tafeltjes voor twee. Anderhalve meter afstand houden is een belangrijke maatregel, dat weten alle medewerkers. “Maar het blijft toch lastig”, geeft Sandra toe. “Als ik druk aan het werk ben, vergeet ik het soms en dan denk ik: ho even, terug en omlopen. Daar praten we met elkaar ook over en als het moet, helpen we elkaar herinneren. Niet streng, maar netjes en duidelijk.”

Goed en graag

Onzekerheid over wat komen gaat is wel een dingetje. Er zijn nu besmettingen bekend bij twee klanten van de wasserij. Blijft dat zo of worden het er meer? Komt het kabinet met nog meer maatregelen? “Kunnen we dat allemaal wel aan straks?”, vraagt Corina zich af. “Veel weten we nog niet over het virus en ervaring met zo’n situatie heeft niemand.” Sandra knikt begrijpend en weet één ding zeker: “Er is altijd en overal vuile was die iemand moet schoon maken. Wij kunnen dat goed en doen het graag.” Corina is blij met de flexibele instelling van haar medewerkers. “Als het voorbij is, moeten we toch eens kijken of we iets extra’s voor onze harde werkers kunnen doen.”